Με αφορμή την αδυναμία πρόσβασης σε δημόσια υπηρεσία ατόμου με κινητικά προβλήματα

 Πριν από λίγες μέρες συναδέλφισσά μας με κινητικά προβλήματα αντιμετώπισε αδυναμία πρόσβασης σε Δημόσια Υπηρεσία (!). Της υποδείχθηκε μάλιστα η λύση να την κουβαλήσει κάποιο δικό της άτομο. Το γεγονός αυτό μας έφερε στο μυαλό τις πολλές περιπτώσεις που προτάθηκε σε μαθήτριες και μαθητές μας με κινητικά προβλήματα να μείνουν μαζί με τα αυτοκίνητα στα πλοία για τη Θάσο αφού δεν προβλέπεται πρόσβαση στο κατάστρωμα άλλη εκτός από το ανέβασμα από τις σκάλες. Θυμηθήκαμε επίσης τις αμέτρητες καταγγελίες για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα με προβλήματα όρασης και ακοής ή με κινητικά προβλήματα σε δημόσιες υπηρεσίες όπως επίσης για την αδυναμία πρόσβασης σε αρχαιολογικούς χώρους.

Ως εκπαιδευτικοί θεωρούμε η πραγματικά πολιτισμένη κοινωνία φροντίζει, πρώτα απ’ όλα, τα ευάλωτα άτομα και τις/τους αναγνωρίζει το δικαίωμα να έχουν τα ίδια δικαιώματα πρόσβασης σε υπηρεσίες, πληροφορίες, γνώσεις ή διασκέδαση απρόσκοπτα χωρίς να χρειάζεται να καταφεύγουν στην “καλοσύνη των άλλων”.

Απαιτούμε από την πολιτεία και τους δήμους:
- Εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας για ανεμπόδιστη πρόσβαση, δημιουργία συνεχούς δικτύου οδεύσεων τυφλών, ραμπών και ρυθμιζόμενων φωτεινών σηματοδοτών.
- Εξασφάλιση πλήρους προσβασιμότητας σε όλα τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (λεωφορεία, μετρό, τρένα), κατάργηση εμποδίων κατά τις μετακινήσεις και κατάργηση των οικονομικών κριτηρίων για τις δωρεάν μετακινήσεις ΑμεΑ.
- Δυνατότητα αναβάθμισης των κατοικιών και επαγγελματικών χώρων
- Πλήρη συμμόρφωση των ιστοσελίδων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα για παροχή πληροφοριών σε μορφή braille ή/και με διερμηνεία στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα.
- Δημιουργία υποδομών σε παραλίες, χώρους εστίασης και διαμονής. Ίσα δικαιώματα σε προγράμματα διακοπών.