Και μόνο στο άκουσμα της είδησης που απασχολεί την επικαιρότητα αυτές τις μέρες για δύο 17χρονα κορίτσια, κάθε σκέψη σταματά και κάθε συζήτηση περισσεύει.
Όμως το τραγικό αυτό γεγονός, όπως και η αύξηση του αριθμού αυτοκτονιών εφήβων, είναι ένα γεγονός με πολύπλευρες αιτίες που πρέπει να γίνει αφορμή για αναστοχασμό σε πολλά επίπεδα. Ανάμεσα σε όλα, επιβεβαιώνει τους φόβους των εκπαιδευτικών για τις τραγικές επιπτώσεις του σχολείου της εντατικοποίησης, της βαθμοθηρίας, του άκρατου ανταγωνισμού και της κατηγοριοποίησης. Του σχολείου που δεν ασχολείται με τη διαμόρφωση ολοκληρωμένων ανθρώπων, που δεν επιτρέπει την έκφραση, την ελεύθερη δημιουργία και την ξεγνοιασιά. Που δεν έχει ψυχολόγους και ειδικούς ψυχικής υγείας. Ένα σχολείο που συνθλίβει και τα παιδιά αλλά και τις/τους εκπαιδευτικούς.
Οι λίγες/οι ψυχολόγοι που απασχολούνται στα σχολεία (ένα σχολείο την ημέρα!) κάνουν τιτάνιο έργο αναδεικνύοντας τα προβλήματα και προλαβαίνοντας τις συνέπειές τους.
Σε μια κοινωνία που χωρίζεται σε νικητές και ηττημένους, της ατομικής ευθύνης και της αποποίησης κάθε υποχρέωσης από την πολιτεία, οι δημόσιες δομές ψυχικής υγείας έχουν αποδεκατιστεί και η φροντίδα της ψυχικής υγείας θεωρείται μια παρεξηγημένη πολυτέλεια.
Το γεγονός οφείλει να μας αφυπνίσει και να απαιτήσουμε με τον πιο εμφατικό τρόπο
- Ψυχολόγους πλήρους απασχόλησης σε κάθε σχολείο.
- Δημόσιες δωρεάν δομές ψυχικής υγείας για όλες και όλους.
Ως ΕΛΜΕ Ξάνθης ζητούμε από όλες και όλους να προστατέψουν τις οικογένειες των κοριτσιών μέσα στo βαρύ τους πένθος.




