Η ΕΛΜΕ Ξάνθης εκφράζει βαθιά θλίψη και οδύνη για τον τραγικό θάνατο της συναδέλφισσας εκπαιδευτικού, που, όπως όλα δείχνουν, συνδέεται με τις αφόρητες συνθήκες ψυχολογικής πίεσης που βίωνε στο σχολικό περιβάλλον.
Το περιστατικό αυτό δεν αποτελεί απλώς μια προσωπική τραγωδία ούτε είναι και το μοναδικό. Αναδεικνύει όμως με δραματικό τρόπο ένα σοβαρό και αυξανόμενο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί καθημερινά: την κλιμάκωση φαινομένων απαξίωσης, εκφοβισμού και επιθετικής συμπεριφοράς τόσο μέσα στην τάξη όσο και από τους γονείς των παιδιών. Οι εκπαιδευτικοί, τις περισσότερες φορές, μένουν απροστάτευτες/οι ενώ πολλά από αυτά τα περιστατικά φτάνουν μέχρι και τις δικαστικές αίθουσες, ποινικοποιώντας έτσι τη σχολική ζωή και διαταράσσοντας την ομαλή λειτουργία των σχολείων με ατέρμονες δικαστικές διαμάχες.
Ωστόσο, να θυμίσουμε ότι οι εκπαιδευτικοί δεν είναι μόνο μεταδότες γνώσης. Έχουν να αντιμετωπίσουν και να δώσουν λύσεις καθημερινά σε ένα σύνθετο παιδαγωγικό περιβάλλον, με αυξανόμενες κοινωνικές και ψυχολογικές απαιτήσεις. Μέσα σε αυτό καλούνται να διαχειριστούν μόνες/οι τους σύνθετα κοινωνικά και ψυχολογικά προβλήματα, χωρίς καμία επιστημονική βοήθεια από κοινωνικούς λειτουργούς και ψυχολόγους και χωρίς σαφή πρωτόκολλα αντιμετώπισης περιστατικών επιθετικής συμπεριφοράς ή εκφοβισμού προς εκπαιδευτικούς. Όταν όμως η πολιτεία δεν παρέχει τα απαραίτητα εργαλεία, την υποστήριξη και το πλαίσιο προστασίας, οι συνέπειες μπορεί να είναι τραγικές.
Όλα αυτά γίνονται σε ένα εργασιακό περιβάλλον αυταρχικό και ανελεύθερο, φίμωσης της ελεύθερης γνώμης (με σημαντική ...«συνεισφορά » της αξιολόγησης σε αυτό). Οι σύλλογοι διδασκόντων, που θα μπορούσαν να προσφέρουν ένα πλαίσιο προστασίας, είναι τελείως αποδυναμωμένοι. Η κυβέρνηση, η οποία με τις νομοθετικές της αλλαγές, φέρει την απόλυτη ευθύνη αυτής της κατάστασης, συνεχίζει με όλους τους τρόπους να απαξιώνει τις/τους εκπαιδευτικούς και το έργο τους ενώ οι εκπαιδευτικοί ...αίρουν τας αμαρτίας όλου του συστήματος της εκπαίδευσης και νιώθουν πλέον αβοήθητες/οι και μόνες/οι.
Δε θα αποδεχτούμε τη μετατροπή του σχολείου σε χώρο όπου η/ο εκπαιδευτικός εργάζεται υπό καθεστώς φόβου, ψυχολογικής πίεσης και απαξίωσης.
Το σχολείο πρέπει να είναι χώρος ασφάλειας, σεβασμού και συνεργασίας για όλες/ους: μαθήτριες/τές, εκπαιδευτικούς και γονείς.
ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ, ΚΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟΣ
Συσπειρωνόμαστε στο σωματείο μας, καταγγέλλουμε κάθε συμπεριφορά απαξίωσης και εκφοβισμού των εκπαιδευτικών από όπου κι αν προέρχεται
Διεκδικούμε ενίσχυση της παρουσίας ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών στα σχολεία.
Διεκδικούμε σαφές νομοθετικό πλαίσιο προστασίας και στήριξης των εκπαιδευτικών .
Το σχολείο είναι και πρέπει να παραμείνει χώρος παιδείας, σεβασμού και ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
.png)